Innoveren met Oracle Cloud Finance

Financiële planning en forecasting
Een positieve Olympische erfenis nalaten

Dee Houchen, Senior Director Product Marketing,
Oracle EMEA @DeeHouchen


De LLDC heeft de erfenis van de Olympische infrastructuur opnieuw uitgevonden met een vernieuwende aanpak van regeneratieprojecten

Voor het gastland bestaan de Olympische Spelen onvermijdelijk uit drie verschillende fasen. De eerste fase is de aanloopperiode, waarin er miljarden dollars worden geïnvesteerd in de nieuwe infrastructuur en voorzieningen die nodig zijn om de Spelen te kunnen organiseren. De tweede fase bestaat uit de Spelen zelf. Gedurende twee geweldige weken is de gaststad even het centrum van de wereld, bekijken fans uit alle windstreken de uitzendingen om de atleten uit hun land om de eer te zien strijden en komen er miljoenen naar de stad om ze persoonlijk te komen aanmoedigen.

De derde en laatste fase is niet alleen de langste, maar ook de moeilijkste fase. Dit is de periode na de Spelen, wanneer het stof is neergedaald en alle atleten en toeschouwers weer naar huis zijn. In deze periode wordt duidelijk of de gaststad met het organiseren van de Spelen een verstandige financiële beslissing heeft genomen.

Het verleden leert dat meestal het tegenovergestelde het geval is. Historisch gezien hebben de Olympische steden altijd de financiële voordelen van het organiseren van de Spelen overschat en was er zelden of nooit een plan voor de afwikkeling. Steden als Athene, Barcelona en Beijing vertonen nog steeds tekenen van verval, als een pijnlijke herinnering aan het uitblijven van succes, veroorzaakt door een korte‑termijnplanning.

Andere Spelen

Dat is waarom het werk van de Londen Legacy Development Corporation (LLDC) zo bijzonder is. De LLDC is na afloop van de Spelen van Londen 2012 niet alleen opgericht om van het Queen Elizabeth Olympic Park een levensvatbare toeristische attractie te maken, maar vooral ook om het als katalysator voor de regeneratie van een vergeten deel van Londen te gebruiken. De Spelen van 2012 waren met een stevige 16 miljard dollar de duurste Spelen ooit, maar wat de LLDC in de afgelopen vier jaar heeft gedaan, geldt inmiddels als de gouden standaard voor organiserende steden als het gaat om een Olympische investering die op de lange termijn ook nog het nodige oplevert.

De organisatie heeft voor de Olympische voorzieningen een nieuwe bestemming gevonden, heeft toezicht gehouden op de bouw van duizenden nieuwe woningen, evenals het scheppen van duizenden nieuwe banen, en heeft van het Olympic Park een culturele trekpleister voor zowel toeristen als plaatselijke bewoners gemaakt. In de wijken rondom het Olympic Park openen vrijwel elke week nieuwe restaurants, winkels en bars hun deuren en het gebied is voor Londenaren een gewilde woonlocatie geworden.

Waarom heeft de LLDC wel voor elkaar kunnen krijgen wat de meeste voorgangers niet is gelukt? Charitatieve instellingen staan in vergelijking met grote ondernemingen vanwege de beperkte financiële middelen niet bekend om hun innoverende vermogens, en toch blijft het Olympische regeneratieproject van Londen zich verder ontwikkelen.

Het succes van de LLDC kan worden toegeschreven aan de intentie om dingen anders te doen. Zij hebben zichzelf met de manier waarop ze de post-Olympische uitdaging hebben aangepakt, bewezen als echte innovators, zowel wat betreft de gevolgde tactiek als het operationele model. En, wellicht nog belangrijker, de LLDC heeft al in een vroeg stadium ingezien dat ze met beperkte middelen uitzonderlijk flexibel moesten opereren om financiële obstakels te overwinnen en strakke tijdschema's te volgen, en zo de visie gestalte te geven.

Dit betekende dat iedereen binnen de organisatie zich volledig moest inzetten om de vereiste snelheid en innovaties te realiseren, wat vervolgens weer vroeg om een kosteneffectieve manier om snel nieuwe projecten te kunnen uitrollen. Met andere woorden: de LLDC moest kunnen opereren als een charitatieve instelling die volledig was toegerust voor het digitale tijdperk.

Vanuit het oogpunt van de IT waren cloudsystemen de voor de hand liggende oplossing. Immers: geen investering in een kostbare IT-infrastructuur, geen behuizing en onderhoud voor complexe systemen en slechts een korte tijd om processen in gang te kunnen zetten. De LLDC begon met de back-office en heeft in slechts vier maanden een ERP-systeem van Oracle in de cloud geïmplementeerd, zodat men direct kon beginnen, niet alleen met beheren van de projecten maar ook met het rapporteren van de voortgang ervan.


Bekijk de LLDC-klantvideo

De vaart er in houden

Het is nu aan de LLDC om voort te bouwen op wat ze tot nu toe hebben gedaan en nieuwe manieren te vinden om voordeel te halen uit Londens Olympische investering. Net als een Olympische zwemmer die elke dag weer een paar milliseconden van z'n PR probeert af te schaven of een wielrenner die uren in een windtunnel doorbrengt om nog aerodynamischer te kunnen afdalen, staat ook de LLDC onder steeds grotere druk om nog beter te presteren, meer te doen met minder en te blijven vernieuwen.

Maar ook hier geldt weer dat een charitatieve instelling vanwege financiële beperkingen en strakke deadlines er niet lustig op los kan investeren om een project uit te rollen. Zij moeten het hebben van een weloverwogen en goed onderzochte aanpak. En hoe kan een organisatie als de LLDC zichzelf blijven pushen en toch de risico's en kosten binnen de perken houden? Door ook snel en flexibel te kunnen plannen.

De cloud maakt rapportages en projectbeheer efficiënter, zodat bedrijven de vereiste scenario's kunnen ontwikkelen en modelleren om met meer vertrouwen nieuwe projecten te kunnen ontwerpen. Gebruikers kunnen snel en nauwkeurig modelleren welke invloed verschillende omstandigheden hebben op hun project en een completer plan opstellen waar al deze eventualiteiten in zijn verwerkt, zodat ze niet hoeven te vertrouwen op een niet-geteste oplossing.

Voor een organisatie als de LLDC, die is belast met realiseren van een compleet nieuwe bestemming voor een speciaal gebouwde infrastructuur die miljoenen heeft gekost, kunnen hierdoor veel van de potentiële kosten en risico's in dit zeer kostbare verhaal worden geschrapt.

Een precedent voor innovatie scheppen

Het organiseren van de Olympische Spelen zal voor een gaststad altijd enorme kosten met zich meebrengen. De Spelen van 2016 hebben een slordige 12 miljard dollar gekost en aangezien Brazilië zich in een recessie bevindt, zijn alle ogen gericht op Rio de Janeiro om te zien of zij een positieve afwikkeling kunnen realiseren, nu de Spelen weer voorbij zijn.

Met de WK voetbal van 2014 heeft Brazilië niet het allerbeste precedent geschapen. De rapporten duiden er op dat de meeste voetbalstadions die speciaal voor het toernooi zijn gebouwd, nu niet meer worden gebruikt. De toekomst ziet er voor de Olympische gebouwen en andere voorzieningen in Rio gelukkig gunstiger uit. De Minister van Sport van Brazilië, George Hilton, heeft de tekortkomingen in het plan van de WK voetbal toegegeven en doet zijn best om een “goede erfenis achter te laten”.

De nieuwe transportinfrastructuur die voor de Olympische toeristen is aangelegd, verbindt nu voorheen geïsoleerde delen van Rio met elkaar. Verder is men voornemens om “sportontwikkelingscentra” onder te brengen in de voormalige Olympische gebouwen. Deze grote sporthallen zullen worden opengesteld voor kinderen uit de favela's, om samen te komen en zich te bekwamen in de Olympische sporten.

Dit is een nobel initiatief een ideale manier om Olympische voorzieningen voor nieuwe generaties een nieuwe bestemming te geven. Maar de Spelen van Rio zullen nooit een positieve erfenis nalaten als er niet langdurig wordt ingezet op dergelijke programma's. Londen heeft laten zien dat succes afhangt van een combinatie van innovatie en de toewijding van de stad om duurzaam van binnenuit te innoveren. En, net als bij de LLDC, is er een flexibele en weloverwogen planning nodig om solide fundament voor innovatie op de lange termijn te leggen.


Meer informatie